Anasayfa > Edebiyat > Bostan ve Gülistan, Şeyh Sadi-i Şirazi

Bostan ve Gülistan, Şeyh Sadi-i Şirazi

“Üçüncüsü güzel yüzlü insanlardır ki ehli diller onunla görüşmeğe meyleder. Sohbetini ganimet, ona hizmeti canlarına minnet bilirler. Nasıl ki şöyle demişlerdir:

Azıcık cemâl, çok maldan iyidir. Güzel yüz, hasta gönülerin merhemi, bağlı kapıların kilididir.

[Güzeli, anası, babası kahr ile kovsalar ehemmiyeti yoktur. O nereye gitse izzet, hürmet görür.

Tavus tüyünü Mushâf-ı Şerifler arasında gördüğüm zaman ona hitap ile dedim ki: «Bu kadarını senin derecenden fazla görüyorum.»

Tavus tüyü bana cevap olarak şöyle dedi: «Sus, güzel nereye gitse, kimse onun önüne elini uzatıp dur demez.»

Bir çocukta güzellik, dilberlik olunca, babası ondan uzak da olsa zarar yoktur.

O bir incidir, isterse sedefi olmasın. Tek inciye herkes müşteri bulur.]”

Bostan ve Gülistan, Şeyh Sadi-i Şirazi, Çev Kilisli Rıfat Bilge, Meral Yay-Can Kitabevi, İstanbul, 1980, s. 421, 422

İlişkili Yazılar

Kargakara
1978 Ankara doğumlu, felsefe mezunu, öğretmenlik yapan başarısız bir yazar. Kendi blogumda da meraklısına bir şeyler paylaşıyorum.
http://bariskahraman78.com

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: