Anasayfa > Edebiyat > Reading Zindanı Baladı, Oscar Wilde

Reading Zindanı Baladı, Oscar Wilde

“(…)

 

Yet each man kils the thing he loves,

By each let this be heard,

Some do it with a bitter look,

Some with a flattering word,

The coward does it with a kiss,

The brave man with a sword!

 

(…)

 

(…)

For each man kils the things he loves

Yet each man does not die.

 

(…)

 

***

 

(…)

 

Oysa herkes öldürür sevdiğini,

Bunu böyle bilin,

Kimi hazin bir bakışla öldürür,

Kimi latif bir sözle,

Korkaklar öperek öldürür,

Yürekliler kılıç darbeleriyle!

 

(…)

 

(…)

Çünkü herkes öldürür sevdiğini,

Ama herkes öldürdü diye ölmez.

 

(…)”

 

Reading Zindanı Baladı, Oscar Wilde, Çev: Piyale Perver, Dedalus Yay., İstanbul, 2014, s. 5

 

“(…)

 

He does not stare upon the air

Through a little roof of glass;

He does not pray with lips of clay

For his agony to pass,

Nor feel upon his shuddering cheek

The kiss of Caiaphas

 

***

 

(…)

 

Dalmaz gözleri gökyüzüne

Tavandaki küçük, cam pencereden:

Dua etmez çamurlaşmış dudakları

Son bulsun diye bitmeyen ıstırabı,

Hissetmez ürperen yanağında

Kayafa’nın busesini o anda.”

 

Agy s. 9

 

“(…)

 

Alas! İt is a fearful thing

To feel another’s guilt!

(…)

 

(…)

 

All through the night we knelt and prayed,

Mad mornes of a corpse!

The troubled plumes of midnight were

The plumes upon a hearse:

And bitter wine upon a sponge

Was the savour of remorse.

*

 

(…)

 

***

 

(…)

 

Eyvah! Ne korkunçtur halbuki

Başkasının suçunu yüreğinde hissetmesi!

(…)

 

(…)

 

Gecenin karanlığında diz çöküp dua ettik,

Bir cesedin yasını tutan biz deliler!

Gece yarısı görünen titrek kuştüyleri

Cenaze alayındaki çiçekler gibiydi:

Süngerdeki ekşi şarap ise

Sanki pişmanlığın lezzetiydi.

*

 

(…)”

 

Agy s. 26, 27

 

“(…)

 

For Man’s grim Justice goes its way,

And will not swervw aside:

It slays the weak, it slays the strong,

It has a deadly stride:

With iron heel it slays the strong,

The monstrous parricide!

 

(…)

***

 

(…)

 

Dümdüz işler insanın zalim Adaleti,

Yolundan sapmaz bir an bile:

Zayıfı da keser, güçlüyü de,

Ölüm saçar yürüdükçe:

Ezer geçer tüm güçlüleri,

Soyunu satan o katilin demir ökçeleri!

 

(…)”

 

Agy s. 34

 

“(…)

 

And all the woe that moved him so

That he gave that bitter cry,

And the wild regrets, and the bloody sweats,

None knew so well as I:

For he who lives more lives than one

More deaths than one must die.

 

***

 

(…)

 

Onu böylesine sarsan her şeyi,

Böyle feryat ettiren bütün elemi,

Sonsuz pişmanlıkları, döktüğü onca teri,

Kimse bilemez benim bildiğim gibi: çünkü,

Birden fazla hayat yaşayanı

Birden fazla ölüm bekler.”

 

Agy s. 37

 

“PART V

 

I know not whether Laws ve right,

Or whether Laws be wrong;

All that we know who lie in gaol

Is that the wall is strong;

And that each days are long.

 

But this I know, that every Law

That men have made from Man,

Since first Man took his brother’s life,

And the sad world began,

But straws the wheat and saves the chaff

With a most evil fan.

 

This too I know – and wise it were

If each could know the same –

That every prison that men build

Is built with bricks of shame

And bound with bars lest Christ should see

How men their brothers maim.

 

(…)

 

***

 

BEŞİNCİ BÖLÜM

 

Haklı mıdır, haksız mıdır,

Bilemem tüm bu Kanunlar;

Ama zindanda bizler biliriz,

Kaya gibidir bu duvarlar;

Bir gün burada bir sene kadar uzundur,

Öyle bir sene ki, günleri uzadıkça uzar.

 

İlk İnsan katlettiği gün kardeşini

Keder dolu dünya dönmeye başladı,

Ve bilirim ki, o günden beri

İnsanın insana koyduğu tüm Kanunlar,

Tıpkı bir meşum rüzgar gibi,

Taneyi savurup, samanı tutar.

 

Ve şunu da bilirim,

Ve herkes bilsin isterim,

İnsan eliyle yapılan her hapishane

Utanç tuğlalarıyla örülmüştür,

İnsanın insan yaptığını İsa görmesin diye

Demir parmaklıklarla sarılmıştır.

 

(…)”

 

Agy s. 51-53

 

“(…)

And all, but Lust, is turned to dust

In Humanity’s machine.

 

(…)

 

***

 

(…)

Şehvet’ten başka her şey, en sonunda

Toza döner İnsanlık’ın çarkında.

 

(…)”

 

Agy s. 55

 

“(…)

 

Wilde bu dönemdeki mektuplarında şiirinden sık sık bahsetmektedir ve ilk bahis 19 Temmuz’da Smithers’a yazdığı mektupta olmuştur:

 

Hala şiirim üzerinde çalışıyorum! Şiir zor bir sanat, ama şimdiye kadar yaptıklarımın çoğunu beğendim.

 

4 Ağustos’ta da şöyle yazmıştır:

 

Bir gün yayımlamaya değecek kadar seveceğiniz bir iş çıkacağını ümit ediyorum.

 

(…)”

 

Agy s. 72

 

İlişkili Yazılar

Kargakara
1978 Ankara doğumlu, felsefe mezunu, öğretmenlik yapan başarısız bir yazar. Kendi blogumda da meraklısına bir şeyler paylaşıyorum.
http://bariskahraman78.com

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: