Yüz ToprakŞiir, Hayrettin Ökçesiz

“(…)

Kim ki
Yelken açmak ister
Bilinmeyen ufuklara
Gönül vermelidir
Her damlasına
Denizin”

Yüz ToprakŞiir, Hayrettin Ökçesiz, Ayrıkotu Yay., İstanbul, 2008, s. 29

“(…)

Gece bir halden anlar
Bilge”

agy s. 30

“31

Bütün yalanlar inanmanı ister
Yangın ormanı
Sel ovayı
Cellat kelleyi ister

Bütün yalanlar ruhunu ister
Bir dirhem etin için

Bütün gerçekler bilinmeyi ister

Bilesin”

agy s. 40

“32

İnandır kendini ona ya da buna

Nefis şeyler yemenin hazzını düşün
Güzel kadınlar arzula her biri kendi tarzında
Şuh ya da tanrıça
Haksızlığa öfkelen
İşkence iğrendirsin seni
Hakikatin yetkinliğinde coş
Bahar sürgünlerinde sarhoş ol
Tanrıya yürü karıncanın ardından
Emeği kutsa halk devrimlerinde
Sıkıcı kurullarda özgür kaldırımları düşün
Siyah beyaz fotoğraf sergilerini
Bir yorgunluk kahvesini de düşleyerek gez
Sade

İnandır işte kendini bir şeylere

Beni rahat bırak”

agy s. 41

“55

Büyük olan asıl
Şiirdir

Şair de ara sıra büyük olur
Diğer insanlar gibi”

agy s. 65

“76

Hiçbir şey demez oldu şeytan
Çekti gitti”

agy s. 86

“(…)
Yalnızlık değil anılar korkutuyor beni kış geceleri uzun
Beklemeye kısa günleri umutsuz bir yolculuğun
Susmak meğer sözcüklerin yetmediği yerde varmış

(…)”

agy s. 87

“87

Nedir yaşamak
Bir kadını sevmek doyasıya
Bir işi yapmak kıyasıya
El ayak göz olmak
Eşe dosta
Güle ağlaya gelip geçmek
Dünyadan

Bilmek bilmediğini
Eylemek eylemediğini
Bütün ağrılarını yeryüzünün
Unutmak yarin kucağında

Zehir zemberek
Bir sevdayı avutmak
İş ile düş ile

Nedir başka yaşamak”

agy s. 97

“(…)

Gelecek ardından er geç
Lacivert gece
(…)

Buydu istediğim

Sonra
Doğmasa da olur
Gün artık”

agy s. 110