Anasayfa > Edebiyat > kır ve gök, Adil İzci

kır ve gök, Adil İzci

“(…)

Güz biraz da bu: Yokluğun kolaylığı
Karşımızda boyuna dökülüyor
Bakarken hiç duymadan ölmüşüz!
(…)”

kır ve gök, Adil İzci, Komşu Yay., İstanbul, 2007, s. 14

“(…)
Ve yeryüzünü tanıdıkça insan
Düşler kurmaz eskisi gibi.’
(…)”

agy s. 34

“(…)

Aşkın epeyi yine susmaktı.”

agy s. 37

Kargakara
1978 Ankara doğumlu, felsefe mezunu, öğretmenlik yapan başarısız bir yazar. Kendi blogumda da meraklısına bir şeyler paylaşıyorum.
http://bariskahraman78.com

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: